Jest już bardzo stary. Ma na imię Misiek. Wiem... głupie imię, ale nazywałam go jak miałam trzy lata. Byłam dziwnym dzieckiem. Misiek ma szarą sierść i jest bardzo spasionym kotem.
Resztką sił zepchnęłam go z siebie i wstałam z łóżka. Ubrałam na siebie czerwone rurki, biały t-shirt w granatowe paski, a na wierzch biało-czerwoną bejsbolówkę. Wyszłam z pokoju i zeszłam po schodach do kuchni. Moja mama jeszcze spała. Zrobiłam sobie kanapki z serem żółtym, po czym znów poszłam do mojego pokoju.
Włączyłam mojego laptopa i od razu zalogowałam się na Twittera. Miałam wiadomość od Inez.
Inez to jedna z moich dwóch najlepszych przyjaciółek. Ma dość długie, ciemne włosy, zielone oczy i zaraźliwy śmiech. Spakowałam do mojej beżowej, plecionej torby, najpotrzebniejsze rzeczy i poszłam się z nią spotkać. Czekała na mnie pod swoim domem. Inez mieszka bardzo blisko więc możemy spotykać się kiedy chcemy. Poszłyśmy na miasto. Inez musiała kupić czapkę dla swojej kuzynki.
Oczywiście, pokłóciłyśmy się w trakcie zakupów, którą ma wziąć, lecz na końcu jak zwykle wygrałam.
Gdy wracałyśmy, postanowiłyśmy wstąpić do McDonalda, na kawę.
Nagle w kolejce zobaczyłam kogoś znajomego.
Był to chłopak. Dokładnie ten sam którego "poznałam" wczoraj.
Podeszłam do niego żeby się przywitać.
- Dzień Dobry Kelly. - powiedział uśmiechnięty gdy tylko mnie zobaczył
- Dzień dobry... skąd Ty znasz moje imię? - zapytałam zdziwiona, gdyż nie pamiętam, żebyśmy się sobie przedstawili
- Masz je wyszyte na torbie. - zaśmiał się, a ja poczułam jak moje policzki się rumienią
- Faktycznie... mam coś dla Ciebie. - Powiedziałam po czym wyjęłam jego parasolkę z torby - Coś czułam, że będzie potrzebna.
- Weź ją... Tobie przyda się bardziej... - Uśmiechną się po czym mocno mnie przytulił i odszedł
- Kto to był? - zapytała mnie Inez, gdy przyszłam do niej z dwoma kubkami latte macchiato.
Później poszłyśmy już prosto do swoich domów.
Gdy przebierałam się w dresy i starą znoszoną koszulkę, z kieszeni moich spodni wypadłą karteczka.
Z jednej strony umieszczony był równiutko wypisany rząd cyfr, a z drugiej...
"Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś się spotkamy. - Liam."
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz